Anayasamızın 56. maddesinde, “Herkes sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek Devletin ve vatandaşların ödevidir. Devlet herkesin hayatını beden ve ruh sağlığı içinde sürdürmesini sağlama; insan ve madde gücünde tasarruf ve verimi artırarak, iş birliğini gerçekleştirmek amacıyla sağlık kuruluşlarını tek elden planlayıp hizmet vermesini düzenler” denilmektedir.
Görülüyor ki kanun koyucu çevre sağlığı konusunda toplumun her kesimini kesin bir dille ödevlendirmiş ve devlete denetleme yetkisi vermiştir. Konuyla ilgili olarak Sağlık Bakanlığı, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı, Tarım ve Orman Bakanlığı ile sivil toplum kuruluşları var gücüyle çalışmalı; belediyeler de çevre kirliliğine neden olan unsurları ortadan kaldırmak amacıyla imar planları ve özel projeler hazırlayıp uygulamalıdır. Millî Eğitim Bakanlığı ve üniversiteler ise çevre bilincinin çocukluk yaşlarından itibaren geliştirilebilmesi için bireyin sorumlulukları hakkında çalışmalar yapmalı ve farkındalık oluşturmalıdır. Buradan hareketle, çevre sürecinin tek sahibinin olmadığı ve sürecin kesinlikle multidisipliner çözümlere ulaşması şartı bulunmaktadır.
Tarihimizde ilk defa koruyucu sağlık hizmetlerinde yazılı olarak çevre sağlığı önlemlerini gündeme alan Osmanlı devletinin büyük hükümdarı Fatih Sultan Mehmet’tir. Fatih Sultan Mehmet, Çevre Koruması ve Sağlığı vasiyetinin bir bölümünde; “Ben ki İstanbul Fatihi Abdü’l-Aciz Fatih Sultan Mehmet…” diyerek şunları kaydetmiştir: “...Bu gayrimenkul atımdan (vakıftan) elde olunacak nemalarla, İstanbul’un her sokağına ikişer kişi eyledim. Bunlar ki ellerindeki bir kap içerisinde kireç tozu ve kömür külü olduğu halde günün belirli saatlerinde bu sokakları gezeler. Bu sokaklarda tükürenlerin tükürükleri üzerine bu tozu dökeler ki, 20’şer akçe alsunlar.” Bu uygulama ile İstanbul’da oluşabilecek salgın hastalıkları önlemek için küçük sıhhat (sağlık) memurları tahsis etmiştir.
Ülkemizde 1960 yılında kabul edilen Sağlığın Sosyalleştirilmesi Kanunu kapsamında, resmî olarak çevre sağlığı eğitimi 1962 yılında Ankara Yenişehir Sağlık Kolejinde (Lise) başlamıştır. Bu süreç, 1972 yılında Dünya Bankası projesine uygun olarak Ankara Keçiören’de ve Diyarbakır’da eş zamanlı olarak iki adet yatılı Çevre Sağlığı Kolejinin (Lise) açılmasıyla ivme kazanmıştır. Bu kolejlerden Diyarbakır ÇSML 1990 yılında, Ankara Keçiören ÇSK (Lise) 1996 yılında, sonradan açılan İzmir Torbalı SML ise 2002 yılında kapatılmış; artık yatılı yerine gündüzlü öğrenci yetiştirilmeye başlanmıştır. Bu arada 1988 yılında sağlık meslek liselerine lise mezunu öğrenciler alınarak tamamlama öğrencileri mezun edilmiş ve bu alandaki açık giderilmeye çalışılmıştır; o dönemde pek çok salgının önlenmesinde etkin rol alınmıştır.
Gelişen şartlar sebebiyle bazı üniversiteler yüksekokullarında Çevre, Çevre Sağlığı, Çevre Kirlenmesi ve Çevre Koruma adıyla bölümler kurarak mezun vermeye başlamıştır. Halen birçok üniversitede söz konusu bölümlere öğrenci alımları sürmekte olup mezunlar istihdam konusunda alımların az olması nedeniyle sıkıntılar çekmektedir.
2023 yılına kadar mesleği temsil eden birkaç mesleki dernek kurulmuştur. Derneğimizin temelleri ise 2014 yılı Eylül ayında kurulan Çevre Sağlıkçılar Platformuna dayanmaktadır. O tarihten itibaren sosyal medya üzerinden faaliyet gösteren platform yöneticileri, 3 Şubat 2023 günü Ankara İl Sivil Toplumla İlişkiler Müdürlüğüne başvurmuştur. Tüzüğün onaylanmasından sonra 7 Mayıs 2023 tarihinde Olağan Genel Kurul Toplantısı gerçekleştirilmiş ve 3 yıllığına İbrahim Görünme başkanlığında yönetim kurulu seçilmiştir.
Dernek, 5 Eylül 2026 tarihi itibarıyla Ankara'da bir genel merkez ve 36 il başkanı ile faaliyete devam etmektedir. İbrahim Görünme, 18 Nisan 2026 tarihinde gerçekleştirilen 2. Olağan Genel Kurul'da genel başkan olarak yeniden seçilmiştir.